
Η Ερωμένη τηςΝτόρα ΡωζέττηΤί σου είναι τούτη η χώρα. Δεν μιλάμε απλώς περί 'ή του ύψους ή του βάθους'. Μιλάμε ή για νοικιασμένο 22 τετραγωνικά υπόγειο ανήλιαγο στην Αγ. Μελετίου ή για ιδιόκτητα 32000 στρέμματα παραθαλάσσια στο ωραιότερο νησί του κόσμου με τις Βερσαλλίες μέσα στο πολύ πιο όμορφο. Κι έτσι κι έγινε. Η αφόρητη ανυδρία της ελληνικής λεσβιακής λογοτεχνίας τελείωσε μια κι έξω. Η μουρμούρα μας, η γκρίνια μας, η απελπισία μας για τη φρικαλέα θέση μας στα λεσβιακά γράμματα πνίγηκε στον ρόγχο της. Ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τελείως τί σημαίνει το ανωτέρω βιβλίο. Ούτε τη φλούδα του δεν έχουμε αγγίξει. Το να εκτοξεύεται η Ελλάδα στη δεύτερη πανευρωπαϊκή θέση στα λεσβιακά γράμματα από το απόλυτο μηδέν περνάει από μπροστά μας σαν να περνάνε οι εκπληκτικότερες συναστρίες τους ουράνιου θόλου Δευτέρα πρωί εκεί που είμαστε κολλημένες στη Κηφισσίας στο δρόμο για τη δουλειά. Μες στη θολούρα και τη καταχνιά, τη κατάθλιψη και τα νεύρα, το τρίτο αηδιαστικό πρωινό τσιγάρο και τον κρύο καφέ στερεωμένο στο χειρόφρενο, κοιτάμε κατά πάνω πού και πού και αυτό που βλέπουμε ακόμα δεν έχει κάνει κλικ. Γιατί; Γιατί φυσικά που να συμβούν τέτοια πράγματα στον ελληνικό ουρανό. Δεκαετίες ξεφυσήματος τελειώνουν μέσα σε ένα 4ωρο ασταμάτητο διάβασμα. Δεκαετίες θυμωμένης παραδοχής εξανεμίζονται σε ένα δίωρο δεύτερου διαβάσματος. Ακόμα ο εγκέφαλος δεν μπορεί να συγχρονιστεί με την ηδονή των ματιών. Παραείναι ντρεσσαρισμένος στη μιζέρια. Σιγά σιγά όμως έρχεται η εναρμόνιση αυτού που διαβάζουμε με τη κατανόησή του. Χρειάζεται πολύς δρόμος ακόμα για να το πιάσουμε απ' όλες τις μεριές, να το κάνουμε φύλλο και φτερό ώστε να γίνει φύλλο και φτερό η ψυχή μας και να επανασυναρμολογηθεί με άλλο τρόπο πια. Από πού ν' αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει. Από το ότι βγήκε το 1929 και λέει μέσα "Πόσο πολύ πρέπει να εξυψωθεί μια γυναίκα για να νοιώσει πλέρια μιαν άλλη και να την αγαπήσει με τέτοιο πάθος!..." Ή "Πρώτη φορά τόλμησα να τη γδύσω. Είχα σωστή φρενίτιδα σαν της αφαιρούσα τα ρούχα και πάντα σκιζόντουσαν οι μπρετέλες." Ή "Τϊ έγινε πάνω σε κείνο το ξένο κρεβάτι (μιας κάμαρας ανοίκιαστης του σπιτιού που μέναμε), δεν μπορεί να περιγραφεί!... Είχα μισοτρελλαθεί. Την ελύσσαξα...και ήταν στα χέρια μου αναίσθητη για δέκα λεπτά...τόσο που τρόμαξα και άρχισε η καρδιά μου να χτυπά δυνατά." Η γλώσσα που μιλάμε κάθε μέρα τελικά μπόρεσε ν' αποτυπώσει την αποθέωση του λεσβιακού έρωτα. Και μη μου πείτε 'φυσικά, το ξέραμε' γιατί θα θυμώσω. Που ήταν 80 χρόνια αυτή η γλώσσα; Έκανε βέβαια υπέροχα πράγματα Τώρα που μας αναδύθηκε μια μαρμάρινη Αφροδίτη από τα ξερά μες στο γαϊδουράγκαθο χώματα του χωραφιού μας, ας φροντίσουμε λίγο τους κήπους μας, τους τσαλαπατημένους από τα σιχαμερά τσαρούχια και τις φουστανέλλες. Διαβάστε το γιατί έχουμε πολλά να πούμε για καλολογικά και πολιτισμικά στοιχεία. Και θέλω να γίνει ταινία ΤΩΡΑ! |
The Child ManuelaChrista WinsloeΒρε παιδί μου αυτοί οι Πρώσσοι. Έπρεπε να το ψυλλιαστώ τί θα συνέβαινε όταν εκείνος ο κακομοίρης ο αξιωματικός που διηγόταν τον πόνο του για τα ανελέητα χρέη του, έλαβε δωράκι ένα γεμάτο ρεβόλβερ. Έχει γίνει και έργο |
Carol , ή όπως είχε πρωτοβγεί, Τhe Price of SaltPatricia HighsmithΣας έχει τύχει ποτέ να μη καταλαβαίνετε χριστό απ' αυτά που σκέφτεται η γκόμενά σας; Κι όταν επιτέλους καταλάβετε, να είναι πολύ αργά; Καμία σχέση. Όταν επιτέλους κατάλαβε η ηρωίδα μας, δεν ήταν αργά. Άντε και στα δικά μας... Δεν έχει γίνει έργο |
Το πηγάδι της μοναξιάςRadclyffe HallΑυτή έχει στενή λεκάνη και η άλλη γυναικεία. Αυτή έχει βιβλιάριο επιταγών με αντίκρυσμα στη τσέπη της και η άλλη επ' ουδενί. Αυτή ξέρει ποιό είναι το καλό και σωστό και η άλλη χαμπάρι. Νικάει η βασίλισσα Βικτωρία και όλοι οι Ψ που βγαίνουν με την καραμπίνα να κυνηγήσουν πάπιες τα σαββατοκύριακα, ως είθισται στην Εγγλέζικη ύπαιθρο - θάλεγα αλεπούδες αλλά αυτές κοντεύουν να τη σκαπουλάρουν. Το ερώτημα είναι, η πάπια μέσα μας θα βρει τον δρόμο της Εδέμ; Ακόμα τρωγόμαστε για το κατά πόσον μας έκανε καλό ένα τέτοιο βιβλίο ή όχι. Δεν κοιτάμε καλύτερα πότε γράφτηκε, πώς γράφτηκε, τί έγινε όταν γράφτηκε και σε τί δρόμο μας έστειλε; Κρίμα δεν είναι να πετάμε λιθάρια από τη βεράντα μας που μας την έχτισαν αυτές οι γιαγιάδες μας; Και στο κάτω κάτω το γράψιμό του είναι εξαιρετικό. Θα γίνει έργο μάλλον σε καμιά δεκαριά χρόνια. |
Tipping the velvetSarah WatersΩ ευτυχία! Μετά από σχεδόν μιάμιση δεκαετία νεκροφάνειας, η λεσβιακή λογοτεχνία αναδύεται και πάλι ως Αφροδίτη από τα αιώνια τεταραγμένα κύμματα της αγγλικής λογοτεχνίας, Κάποτε προκυρήξαμε διαγωνισμό για την μετάφραση του τίτλου στα ελληνικά. Ισχύει. Το βραβείο παραμένει άθικτο. Έγινε μία ωραιότατη σειρά μόνο και μόνο για να του μπει στο μάτι του Channel 4 το BBC. Αυτή άλλωστε είναι η μόνη ευγενής άμιλλα που μπορεί να υπάρξει. |
The story of meAdvocateΗ αρχέγονη σούπα των τηλεοπτικών σειρών σημείωσε απίστευτη δαρβινική εξέλιξη με την θεϊκή Ζήνα. Βγήκαν στην αρχή μπουσουλώντας απ' αυτή δειλά τερατάκια που σύντομα στάθηκαν στα πόδια τους, κύτταξαν γύρω τους και δεν τους άρεσε αυτό που είδαν. Οπότε αποφάσισαν να συμπληρώσουν τα κενά. Και Ιδού! Μία σταγόνα στη γοργά εξελισσόμενη σούπα της λεσβιακής δημιουργικότητας, εξαιρετικά εύγεστη. Τα πράγματα ξεχύθηκαν δε τόσο γρήγορα που το τερατάκι δεν πρόλαβε ν' αλλάξει τ' όνομά της και έβγαλε το βιβλίο της με το όνομα που κολυμπούσε στο διαδίκτυο. Τί καταπληκτική η εποχή μας! Βασισμένο στα γαλανά και πράσινα μάτια των ηρωίδων μας |
AffinitySarah WatersΤο Tipping the Velvet μας διασκέδασε. Αυτό θα μας ρίξει σε βάραθρα απύθμενα. Μία σκέτη θλίψη. Και τα δύο προϋποθέτουν καλό γράψιμο, που ισχύει και με το παραπάνω. Αφήστε το καλύτερα. Μή το κάνετε έργο |
The Dyke and the DybbukEllen GalfordΌσες θυμούνται την Galford στη δεκαετία του 80 να μας διασκεδάζει με το Moll Cutpurse δε μπορεί, θα θυμούνται κι αυτό στην αρχή του 90. Εβραία, Εγγλέζα, λεσβία, ταξιτζού του βόρειου Λονδίνου η ηρωίδα. Όπως λέει κι η ίδια, ποιά Εβραία λεσβία έχει ανάγκη λεσβιακά μπαράκια με τέτοιους γυναικωνίτες!! Μία μίνι σειρά θα ήταν ευπρόσδεκτη, αγαπητό Channel 4, ή έστω, BBC |
